მზადების პროცესშია
1% done……
ლალი ჩვენთან სწავლობდა, იურიუდიულზე, შარშან ჩააბარა 18 წლის რომ იყო. ჩვენს სამეგობროში მალევე შემოიჭრა ლალი, მხიარული, კვასკვასა, ფერადი ჩასაცმელით. ჩვენთან ერთად კი ერთობოდა, მაგრამ მეცადინეობდა კიდეც, მარტო ლუდის სმით როდი შემოიფარგლებოდა, ჩვენ კი არ გვგავდა უსაქმურებს. მალევე ყველას შეგვიყვარდა, ლამაზიც იყო, თან ჭკვიანიც. ასე იმიტომ ვთვლიდი, რომ ამდენი ხალხიდან, ყველას რომ გვეფერებოდა და გვეხუტებოდა ერთმაც კი ვერ მოვახერხეთ უფრო მეტად გრძნობისმიერი გაგვეხადა ჩვენს მიმართ. კიი, ყველა ვუყვარდით, ყველასაც გვიყვარდა…..ლალის იდეალურს ვეძახდით, ლალი იდეალური, ხევსური ლალი.
- გინახავთ ლალისნაირი ლამაზი გოგო? – ვერც ნახავთ!
- გიძებნიათ მაინც? – ეძებეთ, ვერ იპოვნით…
- იცით რა ლამაზი თითები ჰქონდა ლალის? – ვერ გაიგებთ.
- შენ! ლალისთან ჩახუტებულს რამე ცუდზე გიფიქრია? ვერ იფიქრებდი…
- იდეალური ქალის არსებობაზ თუ გიფიქრია? – იფიქრე, მაინც არ არსებობს. არც ლალი იყო იდეალური, მაგრამ ბევრიც არ აკლდა, ლალი ყველას გვიყვარდა, ჩვენი პატარა, საყვარელი…
- ყველაფერი ამის შემდეგ, მისი ნახვა ხომ არ მოგინდათ? ვერ ნახავთ, იმიტომ რომ, ლალი წავიდა!…
Posted in სანეტარო | 1 Comment »
ეს არის მოთხრობა პოლიეთილენის ქალაქი, პირველი ნაწილი. ციკლიდან რაფაელოს ნაცვლად, ანუ არაფრისმთქმელი სიტყვები.
მოთხრობა მეორე, პოლიეთილენის ქალაქი, ანუ გახსნილი ცის დღესასწაული: DOWNLOAD
მეორე ნაწილს დავდებ, როცა დავწერ.
Posted in 1 | 1 Comment »
დღეს დავიწყე ახალ მოთხრობების ციკლზე მუშაობს, პირველ მათგანს ახლავე გთავაზობთ, დანარჩენებს კი ნელნელა შემოვამატებ. ციკლს ქვია:
რაფაელოს ნაცვლად, ანუ არაფრისმთქმელი სიტყვები…
მოთხრობა პირველი: სადღეღამისო!
Posted in სანეტარო | Comments Off
